Overdag hou je het op afstand, maar ’s avonds komt het binnen –
want zodra de drukte wegvalt, wordt hoorbaar wat er de hele dag al was.

Overdag gaat het eigenlijk wel. Je bent bezig, er is van alles te doen, je hebt geen tijd om stil te staan bij wat er vanbinnen speelt. Maar dan wordt het avond. De taken vallen weg, het wordt stil, je gaat zitten of liggen, en daar is het: de onrust, de gedachten, de spanning, alsof ze op je hebben gewacht. Overdag hou je het op afstand, maar ’s avonds komt het binnen. Want zodra de drukte wegvalt, wordt hoorbaar wat er de hele dag al was.

Waarom word ik ’s avonds onrustig?

Het lijkt tegenstrijdig: overdag, met alle drukte, ben je relatief rustig vanbinnen, en juist ’s avonds, als alles stil wordt, komt de onrust op. Als rust ontspanning bracht, zou het andersom moeten zijn. Maar de tegenstrijdigheid lost op zodra je begrijpt wat drukte overdag eigenlijk doet. Bezig zijn is niet alleen taken afwerken, het is ook afleiding. Zolang je aandacht wordt opgeslokt door wat je moet doen, is er geen ruimte om te voelen wat er onder de oppervlakte speelt. De drukte overstemt de onrust, zoals een lawaaiige kamer een zacht geluid onhoorbaar maakt.

Dat betekent dat de onrust er overdag ook al was. Ze werd alleen weggedrukt door de stroom van prikkels, taken en verplichtingen. Je hield haar niet bewust op afstand, het gebeurde vanzelf: er was simpelweg geen ruimte voor. Maar zodra de avond valt en de afleiding wegvalt, valt ook het deksel weg dat de onrust onder de oppervlakte hield. In de stilte wordt voelbaar en hoorbaar wat er de hele dag al was. De avond veroorzaakt je onrust niet, de avond onthult haar. En tegelijk geeft de stilte je systeem voor het eerst die dag de ruimte om de opgebouwde spanning te laten zien.

Dit verklaart waarom de oplossing niet ligt in je avonden drukker maken. Je zou de afleiding kunnen voortzetten, de televisie aan, de telefoon erbij, jezelf bezig houden tot je in slaap valt. En dat werkt soms even, je overstemt de onrust opnieuw. Maar je lost niets op; je stelt het alleen uit, en de onderliggende spanning blijft. De echte weg loopt de andere kant op: de onrust die overdag onder de oppervlakte zit, al overdag verzachten, door je zenuwstelsel meer rust te geven gedurende de dag. Hoe minder spanning zich gedurende de dag opbouwt, hoe minder er ’s avonds hoeft boven te komen. De stilte van de avond hoeft dan niet langer het moment te zijn waarop alles binnenkomt. Belast de avondonrust je slaap of je dagelijks leven sterk, dan hoort je huisarts erbij.

Herken je dit?

Misschien klopt een paar van deze voor jou:

• Overdag ben je relatief rustig, ’s avonds komt de onrust op.
• Zodra het stil wordt, gaan je gedachten aan.
• Je houdt jezelf bezig om de onrust voor te blijven.
• Het moment van gaan zitten of liggen triggert de spanning.
• Je merkt dat de onrust er overdag eigenlijk ook al was.

Er is niets mis met je, en je bent niet pas ’s avonds onrustig. Dat het dan opkomt, komt doordat de stilte onthult wat de drukte overdag overstemde, niet doordat de avond iets stuk maakt. Je hoeft je avonden niet vol te proppen om de onrust voor te blijven. Je mag je zenuwstelsel overdag al meer rust geven, zodat er ’s avonds minder hoeft boven te komen.

Praktijkmoment

Iemand die ik begeleidde, zei het zo: “Zodra mijn hoofd het kussen raakt, gaat mijn hoofd pas echt aan.” Toen ze ging zien dat de onrust er overdag al was en alleen werd overstemd, stopte ze met haar avonden vol te plannen, en ging ze haar systeem overdag al meer rust geven.

Hoort dit ook bij professionele hulp?

Vaak wel. De begeleiding die ik geef is gericht op persoonlijke ontwikkeling en op het tot rust laten komen van het zenuwstelsel waarin deze onrust is opgeslagen. Het is geen therapie. Belast de avondonrust je slaap of je dagelijks leven sterk, dan is je huisarts de juiste eerste stap. Dit werk kan daar een aanvulling op zijn.

Wat de R.O.Y. Flow Methode hier doet

Als de avond onthult wat overdag onder de oppervlakte zat, kan het helpen om de onrust al overdag te verzachten in plaats van ’s avonds te overstemmen. Daar zijn deze drie bewegingen op gericht:

• RRelease – Loslaten. De spanning die zich overdag opbouwt mag loskomen, via rust en bewustwording in plaats van avondafleiding.
• OOrder – Ordenen. Wat loskomt vindt vanzelf een rustiger ritme, zodat er gedurende de dag minder spanning opbouwt.
• YYield – Toelaten. Veiligheid mag de grondtoon worden, zodat de stilte van de avond niet langer het moment is waarop alles binnenkomt.